Komunikat Jury Stypendium Praktyka 2017

Jury Stypendium Praktyka ogłasza trzech finalistów!

31 lipca zakończyła się rekrutacja do Stypendium Praktyka organizowanego przez Fundację im. Stefana Kuryłowicza. Jury w składzie arch. Ewa Kuryłowicz, arch. Przemo Łukasik, arch. Dorota Szlachcic, arch. Agnieszka Szultk, arch. Jakub Wacławek, arch. Aleksandra Wasilkowska oraz Mieczysław Godzisz wybrało trzy najlepiej rokujące projekty:

FINALIŚCI STYPENDIUM PRKAKTYKA 2017

Ewelina Wiciak i Barbara Romańska – Parawanowiec (P_2017_6865)
Mariusz Jaworski i Magdalena Ziółkowska – Nad Balatonem (P_2017_6840)
Elżbieta Szymańska i Michał Dołbniak – Most dla mostu (P_2017_6923)

 Wybór trzech finalistów okazał się trudnym zadaniem ze względu na różnorodność nadesłanych prac. Jury oceniało zgłoszenia według kryteriów:

  1. jakość i oryginalność projektu (35%)
  2. umiejętność identyfikacji problemu (15%)
  3. odpowiedź na postawiony problem (20%)
  4. funkcja miastotwórcza / społeczna (20%)
  5. wykonalność/ potencjał znalezienia partnerów/ sponsorów (10%)

 

„Ostateczny wybór finalistów był tym trudniejszy, że w wielu przypadkach stopień opracowania projektów i opisów był niewspółmierny” – komentuje przewodniczący Jury Przemo Łukasik.

UZASADNIENIE

Ewelina Wiciak i Barbara Romańska – Parawanowiec

Jedna z najbardziej twórczych prac, wręcz poetycka. Pomysł pokonania „kultury” grajdołów i parawanów na plaży.
Projekt prowokacyjny z gatunku eksperymentalnych, bardzo dynamiczny, żyjący, wymuszający „koizolację” użytkowników plaży. Posiadający bardzo duże pole do modyfikacji oraz wykorzystujący ekologiczne rozwiązanie. Ale przede wszystkim zmuszający do refleksji oraz podjęcia dialogu nad stanem i sposobem „zagospodarowania przestrzennego” polskich plaż.

Mariusz Jaworski i Magdalena Ziółkowska – Nad Balatonem

Projekt nawiązujący w romantyczny sposób do historii przedstawionego miejsca. Jest próbą wskrzeszenia go. Praca o charakterze miastotwórczym o dużym zasięgu, dający impuls mieszkańcom do wyjścia z przysłowiowych czterech kątów i poznania drugiego człowieka / sąsiada. Praca poniekąd poruszająca temat „architektura kontra natura” i zmuszająca do dyskusji jak bardzo można ingerować w teren. Projekt dobrze realizuje założenia design thinking – zauważ miejsce, zdiagnozuj jego potrzeby i wypisz jego wartość.

Elżbieta Szymańska i Michał Dołbniak – Most dla mostu

Jedyna i bardzo ciekawa propozycja urbanistyczna, poniekąd utopijna ze względu na skalę, przeprowadzona z rozmachem. Dobrze zdiagnozowany problem ogromnych przestrzeni do zagospodarowania pod infrastrukturą. Jest próbą przywrócenia miejsc zapomnianych do organizmu miasta i nadaniu im nowego znaczenia/funkcji. Największym potencjałem tego projektu może być kompleksowe rozwiązanie dla tych bardzo trudnych i nieprzyjaznych człowiekowi miejsc, które będzie można stosować na skalę globalną.